საზოგადოება
ნუცა დუჩიძე: გამოფენა – „გზა უშენოდ“, ჩემი მეუღლის, გია გულუას ხსოვნას მივუძღვენი
გამოფენა ბათუმში, როგორც ტკივილისა და ფერადი სამყაროს სინთეზი

15 ივნისს, ბათუმის თანამედროვე ხელოვნების სივრცემ, მხატვარ ნუცა დუჩიძის პერსონალურ გამოფენას უმასპინძლა. ექსპოზიცია, სახელწოდებით „გზა უშენოდ“, ავტორმა თავისი მეუღლის, ტრაგიკულად დაღუპული გენერლის, გია გულუას ხსოვნას მიუძღვნა. ნუცა დუჩიძისთვის ხატვა უეცარი გატაცება არ ყოფილა — იგი სტუდენტობიდან ხატავდა, თუმცა ამ საქმეს სერიოზულად უკვე ასაკში მოჰკიდა ხელი. მას უკვე ჰქონდა 5 პერსონალური გამოფენა და ხშირად მონაწილეობს ჯგუფურ პროექტებში, თუმცა მიმდინარე ექსპოზიცია მისთვის ყველაზე ემოციური აღმოჩნდა.
ნუცა დუჩიძე:
_ ტრაგედიიდან 32 წელია გასული და ძალიან მინდოდა, გიას სახელი კიდევ ერთხელ გამეცოცხლებინა. ამ გამოფენით მსურდა მაყურებლისთვის მომეთხრო იმ გზის შესახებ, რომელსაც, ზოგადად ქალი გადის, როდესაც საყვარელ ადამიანს კარგავს და საყრდენი ეცლება.
გამოფენის კონცეფცია საინტერესოდ არის გაყოფილი ორ ნაწილად, რაც ავტორის შინაგან ტრანსფორმაციას ასახავს: პირველი სივრცე ეთმობა სრულიად ახალ, მინიმალისტურ სტილში შესრულებულ ნამუშევრებს. მათი შინაარსი პირდაპირ ეხმიანება გამოფენის სათაურს — „გზა უშენოდ“ და მარტოობის, ძიებისა და გადატანილი სულიერი გზის შესახებ მოგვითხრობს. მეორე სივრცეში გამოფენილია მხატვრის როგორც ახალი, ისე ძველი ტილოები, რომლებიც მის ნამდვილ, ფერად ბუნებას აჩვენებს.
ნუცა დუჩიძეს არ უყვარს ზედმეტი სენტიმენტები. მისი მიზანია, ყოველთვის პოზიტიური დარჩეს გარშემომყოფთათვის, ნამუშევრებმა კი მნახველს კარგი აურა და ესთეტიკური სიამოვნება მოუტანოს. „გამოფენაზე რამდენიმე დამთვალიერებლის ცრემლიანი თვალები დავინახე და მივხვდი, რამდენად სწორი გადაწყვეტილება მივიღე, როდესაც სივრცის მეორე ნაწილი ოპტიმისტური განწყობის მატარებელი გავხადე“, — გვითხრა ნუცა დუჩიძემ.
ეს მხატვრისთვის ბათუმში გამართული მეორე პერსონალური გამოფენაა. 5 წლის წინ მისი ნამუშევრები ბათუმის ხელოვნების მუზეუმში გამოიფინა. სწორედ მაშინ დაინახა ავტორმა, თუ რამდენად დიდია ამ ქალაქში ხელოვნებისადმი ინტერესი. მხატვრის თქმით, ბათუმი განსაკუთრებული ქალაქია, სადაც უბრალო ხალხს საოცრად უყვარს, ესმის და აფასებს ხელოვანებას, რაც ნებისმიერი შემოქმედისთვის უდიდესი სტიმულია.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.















