All for Joomla All for Webmasters

კულტურა

მთავარი კულტურა

ნახატი, რომელმაც საზოგადოება სამ ნაწილად დაყო

ჯექსონ პოლოკი იყო გავლენიანი ამერიკელი ხელოვანი და აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის ერთ-ერთი დამაარსებელი. მისი ნამუშევრები დიდი განხილვის საგანს წარმოადგენდა, ამის საფუძველზე გამოიყო ადამიანთა სამი ძირითადი ჯგუფი, რომლებიც სხვადასხვაგვარად აფასებდნენ ჯექსონის ნამუშევრებს:

პირველი ჯგუფი თვლიდა, რომ მისმა ნახატებმა ისტორიაში დიდი როლი ითამაშა. მეორე ჯგუფში შემავალი ადამიანები ჯექსონის ნახატებს აკრიტიკებნენ და მიიჩნევდნენ, რომ მასში არანაირი ნიჭი არ არსებობდა. რაც შეეხება მესამე ჯგუფს, აქ იყვნენ ადამიანები, რომლებიც მზად იყვნენ გადაეხადათ 156,8 მილიონი დოლარი.

სოსო გაზდელიანი

ვეფხისტყაოსანი პარლამენტარებმა გადაწერეს

პროექტი “გადაწერე ვეფხისტყაოსანი” გრძელდება. დღეს “ვეფხისტყაოსნიდან” ნაწყვეტები პარლამენტარებმა გადაწერეს, ქეთი მატაბელის მიერ ხელნაკეთ წიგნში.

პროექტი კულტურის სამინისტროს ინიციატივით, რუსთაველის დღის დაარსების აღსანიშნად, 15 მაისს დაიწყო. “ვეფხისტყაოსნის” გადაწერაში უკვე მიიღეს მონაწილეობა ახალციხეში, ვარძიაში, გორსა და მცხეთაში. “გადაწერე ვეფისტყაოსანი” ყველა რეგიონს მოივლის და 26 მაისს თბილისში, რუსთაველის გამზირზე საზეიმოდ დასრულდება. ხელნაწერი წიგნი ხელოვნების მუზეუმში შეინახება.

რატომ გაუშვეს “ბაბულიკები” სერიალიდან?

ჯერ კიდევ მაშინ როცა „ბაბულიკები“ ჩემი ცოლის დაქალებიდან გაუჩინარდნენ, სცენარის მიხედვით ავარიის შედეგად გადრაიცვალნენ, საზოგადოებაში გაჩნდა ეჭვი, რომ აქ რაღაც ისე ვერ იყო, რომ სცენარი უცნაურად განვითარდა. კულუარებში საუბრობდნენ იმის შესახებ, რომ მსახიობებმა (კოტე თოლორდავამ, გიორგი ყიფშიძემ, კახა აბუაშვილმა და სანდრო კაკულიამ) ჰონორარის მომატება ითხოვეს. ჯგუფმა „კრეატივმა“ საუკეთესო გამოსავალი მოძებნა. სცენარისტს სთხოვა, მათი გმირები სერიალში საჭირო აღარ ყოფილიყვნენ. და ასეც მოხდა. დღეს, როცა მსახიობების ჰონორარის თუ სახელმწიფო ჯამაგირის თემა კვლავ აქტუალურია, ჩვენ ამ ამბავს დავუბრუნდით. მერაბ ჭიკაშვილი (მსახიობი): – მე ეს ამბავი კოტესგან ვიცი. კოტე ჩემი მეგობარი იყო, მის ოჯახთან ახლო ურთიერთობა მქონდა, ამდენად, პირად საუბრებში ხშირად მომისმენია მისი გულისტკივილი. კოტე აღარ არის, არ მინდა ცუდად გამოვიდეს, მაგრამ რაც ვიცი იმას გეტყვით. გულისტკივილით ყვებოდა, რომ მცირე ბიოუჯეტი ჰქონდათ, მიუხედავად იმისა, რომ დიდი დატვირთვით მოშაობდნენ. ბოლოს, როგორც იცით, ჭკვიანურად მოიშორეს ბიჭები სერიალიდან. – რას ამბობდა კოტე, ხელფასი გავაპროტესტეთ და ამის გამო ჩამოგვაშორეს სერიალსო? – ყველას ეგონა, რომ ამ ადამიანებს უზარმაზარი ჰონორარი ჰქონდათ. ზოგადად ხომ არავის სჯერა მსახიობების გაჭირვების, განსაკუთრებით მათი, ვინც ტელეეკრანზე ჩანს. სინამდვილეში 1700 ლარი ჰქონდათ. ამბობდნენ მივიდეთ, დაველაპარაკოთო. დალაპარაკება კი ნახეთ როგორც დამთავრდა… ეს არის სწორედ ჩვენი პრობლემა, ყველას ჰგონია, რომ არტისტებს დიდი ხელფასი აქვთ. არ გვაქვს ხალხო! ჩვენი ერთი გადაღების დღე 100-150 ლარია მაქსიმუმ. ყველას კაპიკებში სჭირდებათ არტისტები, ყველას! გიოორგი ყიფშიძე: – გიორგი, მართალია, რომ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ბაბულიკების ხელფასი 1700 ლარს შეადგენდა? – ამაზე პასუხს ვერ გაგცემთ. იქ ყველა მსახიობს ერთნაირად არ უხდიან და ჯამაგირის ოდენობაც კომფიდენციალურია. – რომელიმე თქვენთაგანმა (ბაბულიკებს ვგულისხმობ) მოითხოვა ჰონორარის მომატება? – „ჩემი ცოლის დაქალები“ არის სერიალი. სერიალის პირობებში ნორმალურად მიხდიდნენ. პირადად მე დღეში 150 ლარს. ეს ძალიან ცოტაა, მაგრამ შედარებითია ყველაფერი, ხომ ასეა? – კი ბატონო, მაგრამ ეს არაა ჩემი კითხვის პასუხი… – მე პირადად არ გამიპროტესტებია. დანარჩენზე ვერაფერს გეტყვით. რაც შიგნით პროდიუსინგში ხდება, გარეთ არ გამოდის. ჩვენ კახა აბუაშვილთან დაკავშირებაც ვცადეთ, მაგრამ როგორც გავარკვიეთ, კაბუ საფრანგეთში იმყოფება.

„გამჩენი არ ასვენებთ, ხელოვნების მუზეუმის დაცლას იწყებენ“

ნინო მიქიაშვილი, ჟურნალისტი:

„საგანძურს ეპარება! ყველას ყურადღება უწმინდესისკენაა და ეს ბუნებრივიცაა, მაგრამ რასაც ახლა ვწერ, ამასაც მიაქციეთ ყურადღება – გამჩენი არ ასვენებთ, ხელოვნების მუზეუმის დაცლას იწყებენ (საბოლოოდ დაცლას, თორემ დიდი ხანია გამოცარიელებულია). ქვის ფონდს მუზეუმიდან გასატანად ამზადებენ! ჩემი ინფორმაციით ეროვნული მუზეუმის გენერალური დირექტორი დავით ლორთქიფანიძე გერმანიაში გაემგზავრა.

ახლა ვაზუსტებ გადატანის დროს. პირადად მე ვიმოქმედებ სიტუაცია რასაც მიკარნახებს იმის მიხედვით“.

„თაყაიშვილის დაბრუნებული საგანძურის „რიქსოსი“-ს გარაჟებში ჩატანა უნდათ!“

  ნინო მიქიაშვილი – ჟურნალისტი:

_ დავით ლორთქიფანიძეს ექვთიმე თაყაიშვილის დაბრუნებული საგანძურის სასტუმრო “რიქსოსის” გარაჟებში ჩატანა უნდა! ეს არის ეროვნული მუზეუმის ვებგვერდზე გამოქვეყნებული განცხადება, სადაც მკაფიოდ წერია შემდეგი რამ:

„2016 წელს ეროვნულ მუზეუმს სარგებლობაში გადმოეცა ხელოვნების მუზეუმის მომიჯნავე 3100 კვ.მ ფართის მქონე შენობა, რომლის პროექტირება უკვე დასრულებულია. ახალი შენობის დაგეგმვისას გათვალისწინებულია მასში შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის შენობაში სავალალო პირობებში მომუშავე თანამშრომლების გადაყვანა და იქვე დაცული კოლექციების ევაკუაცია უსაფრთხო ადგილზე”.

განცხადების სრულ ვერსიას ეროვნული მუზეუმის ვებგვერდზე შეგიძლიათ გაეცნოთ.

რას ჰყვებიან უცხოურ ვებ-შოუ Geography Now-ში საქართველოზე?

Geography Now ცნობილი Youtube არხია, რომელსაც 500,000-მდე გამომწერი ჰყავს. არხი ფოკუსირებულია მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნების საზოგადოებისთვის გაცნობაზე მხიარული, არაორდინალური და ვიზუალურად საინტერესო გზებით.

ამჯერად Geography Now-ს ყურადღების ცენტრში საქართველო მოხვდა, რომლის შესახებაც წამყვანებმა 11 წუთიანი საგანმანათლებლო ვიდეო მოამზადეს.

ვიდეო ორიგინალური სცენარით იწყება. წამყვანი ცდილობს Georgia-ს შესახებ რაიმე ინფორმაცია მოიპოვოს, თუმცა უშედეგოდ. საძიებო სისტემა მის ზუსტ იდენტიფიცირებას ვერ ახდენს, რადგან ამერიკის იმავე სახელწოდების შტატთან აიგივებს. ამ დროს კადრში მეორე წამყვანი ჩნდება, რომელიც ხმამაღლა ამბობს Sakartvelo! ამის შემდეგ ინფორმაციის მოძიება ადვილი ხდება.

ვიდეო საქართველოს გეოგრაფიული მდებარეობის, მეზობელი ქვეყნებისა და საზღვრების განხილვით გრძელდება. წამყვანი ცდილობს, დაადგინოს თუ რომელ კონტინენტს ეკუთვნის საქართველო – ევროპას თუ აზიას. ის მიმოიხილავს იმ ვერსიებს, რომლებიც ამ თემასთან დაკავშირებით არსებობს. ამასთან, წამყვანი ცდილობს დაადგინოს, საიდან მომდინარეობს ქვეყნის ინგლისური სახელი Georgia. ის ამბობს, რომ ამის შესახებ არსებობს სამი ვერსია – ერთის მიხედვით, ის წმინდა გიორგის სახელს უკავშირდება; მეორეს მიხედვით, ბერძნულ სიტყვას, რომელიც მიწათმოქმედს ნიშნავს, ხოლო მესამე ვერსიით, სპარსული ენიდან მომდინარეობს და “მგლების ქვეყანას” ნიშნავს.

წამყვანი საქართველოს ადმინისტრაციულ დაყოფასაც დეტალურად და ბევრი ქართველისთვის შესაშურად კარგადაც კი მიმოიხილავს. ის ეხება აფხაზეთისა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიებსაც და მაყურებელს მათ შესახებ ინფორმაციას აწვდის.

წამყვანს არც საქართველოს ღირშესანიშნაობების ჩამოთვლა და დახასიათება დავიწყებია.

“ციხესიმაგრეები, ეკლესიები, რაბათი, კაცხი, ასპინძა, ნინოწმინდა, ზღვის სანაპიროები… როგორც მიხვდით, ამ ქვეყანაში ყველაფერი ქვისგანაა გაკეთებული და საერთოდ ქართველებს ძალიან უყვართ ქვები”, – აღნიშნავს ის.

წამყვანი ქართულ ანბანსაც შეეხო, მიმოიხილა მისი ისტორია და ღირებულება და ქართველი ახალგაზრდების დახმარებით ის ასოებიც გამოამჟღავნა, რომლის წარმოთქმაც ყველა უცხოელს უჭირს. ესენია: წ, ჭ, ყ, ტ, ხ.

შოუს შემქმნელებზე ყველაზე დიდი შთაბეჭდილება მაინც ხაჭაპურს მოუხდენია.

კიდევ ერთი საინტერესო ნაწილი საქართველოს საგარეო ურთიერთობებს ეხება. ვიდეოში აღნიშნულია, რომ ჩვენ ურთიერთობა მეზობლებთან “კოლეჯის დრამას” ჰგავს. რუსეთთან უცნაური დამოკიდებულება გვაქვს, თან ძალიან ვბრაზობთ და თან უცნაურ კავშირს ვგრძნობთ. წამყვანების აზრით, ჩვენი ქვეყანა ახლა ყველაზე მეტად უკრაინასა და ბალტიისპირეთის ქვეყნებს “ემეგობრება”.

ერთი სიტყვით, Geography Now-მ სახალისოდ, ეფექტურად და მოკლედ მიმოიხილა საქართველოს გეოგრაფიული, დემოგრაფიული, კულტურული და ისტორიული მდგომარეობა. აუცილებლად ნახეთ და უცხო თვალითაც შეხედეთ ჩვენს ქვეყანას.

On.ge

გაიცანით ჰოლივუდის ქართველი ვარსკვლავი თამარა თუმანოვა (თუმანიშვილი)

საქართველოში უყვართ ამა თუ იმ წარმატებული ადამიანის ქართ­ველობაზე საუბარი.

„ალ კაპონეს ნამდვილი სახელი და გვარი ალექ­სანდრე კაპანაძე იყო“- ასეთიც გა­გიგიათ, ალბათ. თუმცა, აქ, ალბათ, უფრო იუმორით ხდება ეს ამბავი და არა მგონია, ამის ვინმეს რეალ­ურად სჯეროდეს…

იუმორისტული ძიებების პარალელურად, ძალიან ხშირია ასეთი არგუმენტებიც

– „ძა­ლიან ჰგავს ბაბუაჩემს, თან ზუსტ­ად იმ დროსაა დაბადებული, როცა ის გერმანიაში ტყვედ იყო ჩავარდ­ნილი…“

ამგავარი მტკიცებულებე­ბით ქართველებად გაგვისაღებია ლეგენდარული გერმანელი ფეხბ­ურთელი ფრანც ბეკენბაუერი და სულ ახლახან, ექიმ ჰაუსის როლის შემსრულებელი ჰიუ ლორი… სხვადასხვა დროს ქართველობა ჰბრალდებოდათ ლუსი ჩიკონეს – იგივე მადონას, ტოტო კუტუნიოს, ადრიანო ჩელენტანოს, რეიგანის ბებიასა თუ ესტებან კამბიასოს დე­დას…

 

 

ძალიან დიდი ხანი აქტიურად ჭორაობდნენ გრეგორი პეკის ქა­რთველობაზეც და ეს მაშინ, როცა ფილმში „დიდების დღეები“ (Days of Glory) მისი პარტნიორი ტამარა ტუ­მანოვა (თამარ თუმანიშვილი) შე­იძლება ჩვენთანაც ძალიან ბევრს რუსი ემიგრანტი ეგონა…

შავი მარგალიტი

თამარ თუმანიშვილი 1919 წლ­ის 2 მარტს, ციმბირის ქალაქ ტი­უმენში დაიბადა, სადაც დედამისი საქართველოდან საკუთარი მე­უღლის მოსაძებნად იყო წასული. მშობლები ერთმანეთს 1918 წელს ბოლშევიკური რევოლუციის შე­დეგად დაშორებულიყვნენ. თამარი უკვე 18 თვის იყო, როცა მშობლე­ბმა ერთმანეთი იპოვნეს და რუ­სეთიდან შანხაიში გაიქცნენ…

ჩი­ნეთიდან თუმანიშვილების ოჯახი კაიროში წავიდა, სადაც გარკვეულ ხანს ლტოლვილთა ბანაკებში ცხ­ოვრების შემდეგ პარიზში გადასა­ხლდა…

პარიზში იმ დროს უკვე ქა­რთული ემიგრაციის საკმაოდ დიდ ნაწილს მოეყარა თავა. თამარის ბაბუა მარინის თეატ­რის ლეგენდარული ბალერინის, ოლგა პრეაბრაჟენსკას დიდი თა­ყვანისმცმელი ყოფილა. თავად პრეაბრაჟენსკას იმ დროისთვის პარიზში ბალეტის სკოლა გაეხსნა და სწორედ იქ გადაწყდა, რომ თა­მარი მის სასწავლებელში ივლიდა.

„ის ჩემი პირველი და ერთადერთი მუდვიმი მასწავლებელი იყო. მე მასზე ყოველთვის ვფიქრობ და არა მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ჩემი უსაყვარლესი მასწავლებელი იყო, არამად პირველ რიგში იმის გამო, რომ ის ჩემი უკვდავი მეგობარია…“ ამბობდა თამარი.

ქართველი ბალე­რინას დებიუტი პა­რიზის ოპერაში 9 წლის ასაკში შე­დგა, სადაც მან მონაწილეობა მიიღო საბავშვო ბალეტში – L’aventail de Jeanne („ჟანას მა­რაო“). მოგვიანებით თამარი საბალე­ტო სამყაროს კიდევ ერთი ქართვე­ლი ლეგენდის, ჯორჯ ბალანჩინის მთავარ მუზად იქცა. მის სპექტაკლებში თამარს ყოველთვის ცე­ნტრალური ადგილი ეკავა…

მისი საოცარი სილამაზის გამო მსოფ­ლიო პრესაში თამარს „რუსული ბალეტის შავ მარგალიტად“ მოიხსენიებდნენ.

მართალია, თამა­რიც ისევე იყო რუსი, როგორც მე, მაგრამ ამ ტიტულზე გაბრაზება მგონი არ ღირს, რაკი არათუ მა­შინ, მსოფლიოში დღესაც საკმაოდ მოიძებნებიან ადამიანები, რომელთაც საქართველო და რუსეთი ერთმანეთისაგან ვერ გაურჩევი­ათ…

აქ ერთი ისტორია გამახსენ­და, როცა ქართველმა მკვლევარმა ამერიკაში საავიაციო გამოფენაზე ალექსანდრე ქართველის თვით­ მფრინავთან მდგარ დამთვალიერ­ებელს ავიატორის ქართველობის ამბავი მოუყვა… ამერიკელს თვალ­ები გაფართოებია:

„ეს თვითმფ­რინავი ყოველთვის განსაკ­უთრებულად მომწონდა, თუმცა ბოლომდე გულს მიღრღნიდა ის ამბავი, რომ იგი რუსის გაკე­თებული იყო… დღეს ძალიან დიდი დარდი მომეხსნა…“

თამარზე იწერებ­ოდა ყველგან, სადაც ბალეტს ახსენებდ­ნენ. მასალის მომზ­ადებისას მივაგენი ავსტრალიის ბიბლ­იოთეკაში დაცულ ცნ­ობებს ქართველი ბალე­რინას შესახებ.

თურმე 1939-40 წლებში თამარს რუსულ ბალეტთან ერთად იქ ერთწ­ლიანი ტურნე ჰქონია, რომლის დროსაც ავსტრალიური მედია თამარზე გაცილებით მეტს წე­რდა, ვიდრე მთლიანად დასის მოგზაურობაზე…

საბალეტო წარმატების პარალე­ლურად, თამარს საკმაოდ საინტე­რესო სამსახიობო კარიერაც ჰქონ­და. ითამაშა ფილმებში „ესპანური ფიესტა“ (Spanish Fiesta), „დიდების დღეები“ (Days of Glory – გრეგორი პეკთან ერთად),

„დღეს ღამით ჩვენ ვმღერით“ (Tonight we sing), „გულის სიღრმეში“ (Deep in my heart), „მოპა­ტიჟება ცეკვაზე“ (Invitation to dance), „დახეული ფარდა“ (Torn Curtain – პოლ ნიუმანთან და ჯული ენდრიუსთან ერთად, რეჟისორი ალფრედ ჰიჩკოკი) „შერლოკ ჰოლმსის პირადი ცხოვრე­ბა“ (Private life of Sherlok Holmes)…

ამერიკაში დღეს საქართველოს იმაზე უკეთ იცნობენ, ვიდრე თამარ თუმანიშვილის მოღვაწეობის წლებში,

თუმცა იცნობენ უფრო როგორც რუ­სეთისგან ჩაგრულ ერს და ბევრს, შე­იძლება, დღემდე წარმოდგენა არა აქ­ ვს, რომ აქაური ხელოვნების ისტორი­აში არაერთი ქართველი ვარსკვლავია შესული…

ახლა, ალბათ, ყველაზე კა­რგი დროა ამის გასაპიარებლად. ობ­ამას ძალიანაც რომ ვუყვარდეთ, თუ ჩვეულებრივ ნიუ-იორკელებს ჩვენ მხოლოდ ბეიბისითერები და მოხუცე­ბულთა მომვლელები ვეგონეთ, იქაუ­რმა ადმინისტრაციამ ერთ დღეს ფე­ხებზეც რომ დაგვიკიდოს, არც ერთ მოქალაქეს დიდი პრეტენზია, ალბათ, არ გაუჩნდება.

primetime.ge

ეს ფილმი ეროვნული მნიშვნელობის მოვლენა გახდება – ექვთიმე თაყაიშვილზე ფილმს იღებენ!

“ექვთიმე თაყაიშვილის საკუთარი ხალხისა და სამშობლოსადმი განუზომელი სიყვარულის ისტორია… რომელსაც აცოცხლებს არაჩვეულებრივი რეჟისორი ნიკოლოზ ხომასურიძე გენიალურ რევაზ ჩხიკვიშვილთან და ქართველ მსახიობთა გამორჩეულ გუნდთან ერთად.

„ექვთიმე“ ბიოგრაფიული ეპოსია, რომელიც დარწმუნებული ვარ, რომ ქართული კინოს ისტორიაში განსაკუთრებულ ადგილს დაიმკვიდრებს!.. გადაჭარბების გარეშე, ვფიქრობ, ეს ფილმი ეროვნული მნიშვნელობის მოვლენა გახდება და სიმბოლურია, რომ მისი გადაღება ექვთიმე თაყაიშვილის ხელმძღვანელობით სამხრეთ საქართველოში ჩატარებული უმნიშნელოვანესი ექსპედიციის ზუსტად 100 წლის შემდეგ სრულდება.

„ექვთიმე“-ს დასასრულებლად ნიკოლოზ ხომასურიძეს და მის შემოქმედებით გუნდს ჯერ კიდევ სჭირდება მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა, რომელსაც დარწმუნებული ვარ, რომ მოვიპოვებთ… რადგან, წარმოუდგენელია, იცნობდე ექვთიმე თაყაიშვილის ღვაწლს, ნახო ამ ფილმის თუნდაც წამიერი კადრები და არ შეიგრძნო ვალდებულებისა და მადლიერების გრძნობა, რომ მხარში ამოუდგე ამ უდიდეს ისტორიულ პროექტს…” _ ნათქვამია სოციალური ქსელით გავრცელებულ განცხადებაში.

მერე რა? მე არ შემიძლია ამ ქალის გარეშე არსებობა! – „როცა ასეთი სიყვარულია“

კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სპეციალისტი, თამაზ მარკოზაშვილი ქართველი კინო-მსახიობის, ბელა მირიანაშვილის შესახებ გვიამბობს:

_ მსახიობი  ბელა მირიანაშვილი 1938 წლის 1 აპრილს, თბილისში დაიბადა. დაამთავრა თბილისის პირველი მუსიკალური სასწავლებელი და სწავლა თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრთან არსებულ ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში გააგრძელა. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის შ. რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ბელა მირიანაშვილის სამსახიობო კარიერა თავბრუდამხვევად წარმატებული გამოდგა.


მეორე კურსზე იყო, როცა კინოში გადაღებებზე მიიწვიეს, მეოთხე კურსიდან კი რუსთაველის თეატრის სცენაზე, პირდაპირ მთავარ როლზე აიყვანეს სახელგანთქმულ სპექტაკლში _ „როცა ასეთი სიყვარულია“. სწორედ თეატრალურ ინსტიტუტში გაიცნო ბელამ მომავალი ქმარი და იმ დროისთვის მესამე კურსის სტუდენტი – კახი კავსაძე. კახის დანახვისთანავე უგონოდ შეუყვარდა ბელა, თუმცა დიდი ხნის განმავლობაში ამის გამხელას ვერ უბედავდა. ამ დროისთვის ბელა მეუღლესთან, იუზა ხუსკივაძესთან დაშორებული იყო და შვილი – ნანუკა ჰყავდა, თუმცა ამას კახი კავსაძის გადაწყვეტილებაზე ოდნავადაც არ უმოქმედია. „მერე რა? მე არ შემიძლია ამ ქალის გარეშე არსებობა!“ – ეუბნებოდა კახი თავის მეგობრებს და ისინი შეუღლდნენ.
სხვათა შორის, იუზა ხუსკივაძეს ცოლი აღარასოდეს შეურთავს და მთელი ცხოვრება მარტომ გაატარა.

  ბელა მირიანაშვილმა მოკლე დროში შეძლო, გამხდარიყო ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული კინომსახიობი ქალი არა მარტო საქართველოს, არამედ საბჭოთა კავშირის მასშტაბითაც. ბუნებრივი, უშუალო და ლამაზი მსახიობი საოცრად უხდებოდა ეკრანს და რომ არა ტრაგიკული შემთხვევა, მას დიდ მომავალს უწინასწარმეტყველებდნენ.
„ცეროდენა რაინდები“ (რუსუდანი,1963 წ.); „უდიპლომო სასიძო“ (ნანი, 1961 წ.); „წარსული ზაფხული“ (ლიანა, 1959 წ.); „დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“ (ლამარა, 1959 წ.); „მამლუქი“ – (1958); „საბუდარელი ჭაბუკი“ (თებროლე, 1957 წ.) – ამ ფილმებში მსახიობმა ლოგინად ჩავარდნამდე მოასწრო მონაწილეობა და სამუდამოდ დაამახსოვრა თავი მაყურებელს.

    ხუთი თვის ფეხმძიმე ბელა მირიანაშვილს ვირუსი შეხვდა და 40-გრადუსიანი სიცხით მოუწია „ჭინჭრაქაში“ თამაში. ნაყოფი რომ არ დაეზიანებინა, ანტიბიოტიკების მიღებაზე უარი განაცხადა. ამას დაავადების გართულება და ფილტვების ანთება მოჰყვა. რთულმა მშობიარობამ ბელას ჯანმრთელობა კიდევ უფრო გააუარესა. უცხოეთში მკურნალობამ დაავადების განვითარება დროებით შეაჩერა, თუმცა მსახიობს გადაადგილება სულ უფრო უჭირდა. ნელ-ნელა ეკრანსა და სცენას ჩამოშორდა და სახლში ჩაიკეტა.
   კახი და ბელა 23 წელიწადი ერთად ებრძოდნენ სენს… კახი მეუღლეს თავად უკეთებდა ყოველდღიურად 10-15 ნემსს, მაგრამ გარდაუვალის თავიდან აცილება ვერ შეძლო.
   ბელა მირიანაშვილი 1992 წლის 28 აგვისტოს, ღვთისმშობლის მიძინების დღეს გარდაიცვალა. გარდაცვალებამდე ორი დღით ადრე მოსკოვში გადაღებებზე მყოფ მეუღლეს სახლში დაბრუნება სთხოვა და სიცოცხლის უკანასკნელი წუთები მასთან ერთად გაატარა.
„ბელა ჩემი დასაყრდენი იყო ფიზიკურად, სულიერად… მას ვანდობდი ბავშვებს და ყველაფერს. ბელა რომ წავიდა ცხოვრებიდან, ვფიქრობდი. რა მეშველება-მეთქი“, – იტყვის კახი კავსაძე წლების შემდეგ.
   ბელა მირიანაშვილისა და კახი კავსაძის სიყვარულის ისტორია თაობებისთვის სიყვარულის, ერთგულებისა და თავგანწირვის მაგალითად იქცა.

ლეგენდარული მოდელები, რომელთა გამოჩენამაც მოდის ინდუსტრია შეცვალა

კრისტი ტარლინგტონი

ცნობილი სლოგანი “ყველა აღფრთოვანებულია შენით, შენ კი მეიბელინით” – კრისტი ტარლინგტონის გამო გაჩნდა.

მისი კონტრაქტი კოსმეტიკურ კომპანიასთან ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული იყო 90-იან წლებში.

გადაღების 12 დღის განმავლობაში, ყოველ წელს ის 800 000 დოლარს იღებდა.


კრისტი 500-ზე მეტი ჟურნალის გარეკანზე მოხვდა, მუშაობდა უამრავ მოდის სახლთან, მაგრამ ყველაზე ხშირად “კელვინ კლაინთან”. 2013 წელს ის კვლავ მიიწვიეს ბრენდის წამყვან მოდელად.

ნაომი კემბელი


“შავი პანტერა” მთელს მსოფლიოშია ცნობილი არა მხოლოდ სამოდელო დამსახურების, არამედ ფიცხი ხასიათის წყალობით. ნაომი ხშირად ერთვება ჩხუბში და შემდეგ სასჯელს გამოსასწორებელი სამუშაოების სახით იხდის. თუმცა, არ უნდა დავივიწყოთ მისი სამოდელო კარიერაც – ის ნამდვილი ლეგენდაა. 90-იანებში სამოდელო ბიზნესში მას უფრო დიდი სირთულეები ხვდებოდა, ვიდრე სხვა მოდელებს – რასობრივი დისკრიმინაცია ჯერ კიდევ ძლიერი იყო.

კეიტ მოსი


90-იან წლებში კეიტ მოსის გამოჩენამ სამოდელო სამყარო თავდაყირა დააყენა – იმ დროის მაღალი სუპერმოდელების ფონზე, მოსი პატარა და ძალიან უბრალო გოგონა იყო, არა ისეთი “ქალღმერთი”, როგორიც იყო ევანგელისტა, შიფერი ან სხვები. მისი არაპროპორციული ნაკვთები, მკაცრი გამოხედვა, საშუალო სიმაღლე და გამხდარი ფიგურა ანდროგინულობის და ჰეროინის გლამურის სიმბოლო გახდა მოდის ინდუსტრიაში.

ლინდა ევანგელისტა

ლინდას კარიერა ჯერ კიდევ ბავშვობაში დაიწყო, როდესაც პატარა ლინდა სილამაზის კონკურსებში იღებდა მონაწილეობას. 1988 წელს ის “მის ნიაგარა” გახდა, სადაც შენიშნა ცნობილმა ფოტოგრაფმა პიტერ ლინდბერგმა და მისი ცნობილი მოკლე ვარცხნილობა დაუყენა. მის აქტივში 600 ჟურნალის გარეკანია და დღემდე აგრძელებს ფოტოსესიებში მონაწილეობას.

კლაუდია შიფერი

ულამაზესი ქერა კლაუდია შიფერი თითქოს ბრიჯიტ ბარდოს ახლებური ვერსიაა, მიუხედავად იმისა, რომ კინოკარიერა სულაც ვერ ააწყო. მისი მონაწილეობით ეპიზოდური როლი მხოლოდ “რეალურ სიყვარულში” თუ იცის ხალხმა.

სამაგიეროდ, სამოდელო კარიერაში კლაუდიას ყველაფერი იდეალურად აქვს: ღამის კლუბში მან სამოდელო სააგენტო მეტროპოლიტენის დირექტორი გაიცნო, შემდეგ პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად, ჟურნალ “ელის” ყდაზე გამოჩნდა, “შანელთან” მუშაობა დაიწყო და ამის მერე ყველაფერი უფრო ზღაპრულ სახეს იღებდა.

სინდი კროუფორდი


“გოგონა ხალით ზედა ტუჩზე” – ასე ეძახდნენ სინდის სამოდელო კარიერის დასაწყისში. სწორედ ხალი იყო და დღემდე რჩება მის სავიზიტო ბარათად. თუმცა ოჯახში ვერც კი წარმოიდგენდნენ, რომ სინდი სილამაზით დაიპყრობდა მსოფლიოს, მას გამუდმებით უწოდებდნენ “მახინჯ იხვის ჭუკს”.

16 წლის ასაკში გოგონა ადგილობრივი გაზეთის ფოტოგრაფმა შენიშნა, 17 წლის კი უკვე ვარსკვლავური სააგენტო “ელიტის” მოდელი იყო. კარიერის დასაწყისში სინდის ბეიბი ჯიას ეძახდნენ ჯია კარნაჯთან მსგავსების გამო.

 

წყარო: ALLNEWS.GE

სხვადასხვა