ერთ პატარა ბეღურას,

ზეცა ქუდად ეხურა,

დედამიწა ქალამნად

ატარებდა მეფურად.

თუმცა როცა ქარბუქით

შემობრძანდა ზამთარი,

ხმელ ხის ტოტზე სიცივით,

გაიყინა საწყალი…

 

ნინო აფციაური

ლექსი და ილუსტრაცია

 

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...

დატოვე პასუხი